|
| Zomaar een PR! |
|
| Written by Rahel Bellinga | |
| Apr 05, 2010 at 10:30 PM | |
|
Ik was alles behalve dan voor een pr weggegaan op de halve marathon van Utrecht. Hoewel de omstandigheden erg optimaal waren qua temperatuur was mijn voorbereiding natuurlijk gebaseerd op een traininsgweek en niet en piekweek waarin je lekker uitgerust aan de start staat. Mijn 150 km toertocht van zaterdag hadden zijn sporen van vermoeidheid ook wel achter gelaten. Gerrit kwam vlak voor de wedstrijd met de opbeurende mededeling dat ik tot 1 uur nog wel lekker kon lopen,maar dat daarna mijn energievoorraad uitgeput zou zijn. Want deze kon nog niet op peil zijn na deze toertocht. Maar.........
Ik startte zo goed als vooraan net achter de kleine kontjes van de Keniaanse en Lindsay Marrewijk. Vergeleken met hen ben ik wel een hele grote reus. Een jongeman naast mij wilde 1.18 lopen en dus zei ik dat hij Nadja Wijenberg dan maar in de gaten moest houden, want die Keniaanse zou wel een tempo harder snorren. De eerste 3 km liep in 11.43 en dus te hard. Maar mijn hartslag en benen gaven een goed beeld. ik kon wel iets gas terug nemen, want ik moest vooral sparen en 10 slagen onder mij omslagpunt blijven. Er kwam een groepje mannen langszij en ik pikte aan. Ze liepen echter erg onregelmatig dus besloot ik maar voorop te lopen. Echter, de wind was flink en dus liet ik ze toch maar weer voorbij gaan. De eerste 5 km kwam ik in 19.55 door. Het ging nog steeds volgens plan. Het groepje was wat uit elkaar gevallen, maar 2 mannen bleven op 10 meter voor mij lopen. Dus versnelde ik om daarna weer even uit te rusten. Ik kon dan maar beter uit de wind lopen als het op rolletjes zou lopen. Op een bepaald moment merkte ik dat ik moest gaan werken en liet ze gaan. Mijn hartslag moest ik onder controle blijven houden en mijn benen moesten soepel blijven lopen. Het 15 km punt heb ik niet kunnen ontdekken. Misschien stond er publiek voor de bordjes? Ik had geen idee waar ik op uit zou komen. Vantevoren had ik gedacht om rond de 1.30 te lopen als ik dit tempo moest aanhouden. Toen kwam er nog de brug die ik volle bak wind tegen omhoog moest. Maar ach, het was maar een klein stukje. Bart had zojuist nog geklaagd over die brug, maar die viel dus wel mee. En daarna was het nog een paar kilometer voordat de finish in zicht kwam. Ik keek steeds of ik Willem nog ergens aan de kant zag om mij aan te moedigen. Maar geen Willem te zien. Opeens was daar de finish en zag ik 1h25 in beeld. Dus zette ik even een sprint in om nog onder 1h26 te lopen en kwam ik op een super pr uit: 1.25.41. Mijn oude pr stamt uit 2007 Renswoude in 1.28.45. Dus onverwachts kwam er een kadootje uit de hoge hoed. Je kunt je wel voorstellen dat Willem en ik de hele verdere dag met een "big smile" hebben rondgelopen. Hiermee 6e overall, en 2e in de V35 categorie.
|
| <Previous | Next> |
|---|