Het zag er dreigend uit toen ik richting Arnhem reed. Maar voor een run-bike-run maakt het niet zoveel uit. Het was voor mij de eerste keer. Ieder jaar was er wel wat anders waarom het niet kon. Ik was op tijd om het parcorus te verkennen. Maar toen ik het rondje gereden had kon het nooit 7,5 km zijn. Ik had niet het wedstrijdrondje gereden. Dat gebeurt mij wel vaker....

Er staan dan nog mensen op cruciale punten en dus kom je er vaak toch niet goed uit. Ik vond het een pittig stuk wat ik gereden had. Het was voor mij ook weer de eerste keer op de ATB sinds Etten-leur (januari). Maar goed, de ATB heeft geen prioriteit en is leuk als training en een beetje kracht op doen.

Gert-Jan Liefers stond ook aan de start. Guido Vroemen zei nog dat we hem naar niet moesten volgen. Lopen is ie niet verleerd. Na het startschot volgde er een flinke sprint door de voorste linie. Het ging knalhard. Maar ja, zo gaat dat altijd. Ik volgde wel weer. Ik haalde 1 dame in die zich al verslikt had in de eerste 3,5 km. Want het is niet vlak op Papendal....

Ik liep de eerste run lekker en liep na 1 ronde op kop. De tweede ronde liep ik nog zo lekker door. Ik had al wat afstand gecreëerd na 2 ronde lopen. De wissel was wat langzaam, ook omdat ik toch nog handschoenen aan wilde doen. Maar dat gaat niet zo makkelijk met zweet handen.

Ik had geen idee hoe ver de rest van het veld er bij lag. Ik was niet van plan om teveel energie te verstoken, zoals ik al in meerder wedstrijden heb gedaan. Na de 2e ronde meldde een atleet die mij voorbij kwam dat er een vrouw dicht achter mij zat. Ik zag met z'n tweeën op een klein afstandje rijden. De afstand leek gelijk te blijven.

Echter, er kwamen opeens nog andere atleten op het parcours van de korte afstand. Het werd opeens druk op de smalle paden. Daarnaast waren er ook verschillende bij die niet goed kon rijden en die de boel ophielden. Dus toch maar bescheiden gevraagd er langs te mogen scheuren.

Maar goed het hield wel wat op. Opeens kwam Linda van Vliet voorbij. Ik had kunnen aanpikken, maar ik wild eook soepel de laatste run lopen. Dus liet ik het zo. Ik moest me maar niet laten verleiden. 

Na de fiets-loop wissel zag ik opeens Angelieque van de Linden uit parc fermeé komen. Zij zat er dus kort achter en is ook een dame van lange adem. Afgelopen jaar 3e op het NK in Almere. Dus ik vond dat ik het gaspedaal maar even licht moest intrappen. Zo haalde ik tot mijn verbazing opeens Linda van Vliet weer in. Zij zakte helemaal in na het fietsen. Op een rustig tempo kon ik mijn afstand behouden, en kon zo de wedstrijd lekker uitlopen.

Een mooie trainingsdag over een pittig parcourtje op Papendal.