Maar weer of geen wind, ik knalde met gemak door de wind. Bert had het onverwachts zwaar en mocht mijn achterwiel in de gaten houden. Misschien jammer voor Bert, maar mijn kaarsje ging vandaag niet uit.De volgende dag kwam Bert met de verklaring dat zijn zadel 1,5 centimeter te hoog stond, waardoor hij zijn kracht niet goed kwijt kon. Pffff... gelukkig, want nu wil ie misschien toch nog wel samen trainen de komende maanden.

Zondag stond er pittig fietsen op het programma ( deze keer wel met koolhydraten) en had ik Gerard Brouwer gestrikt. Hij stelde voor met de ATB te gaan omdat hij dacht dat hij het dan wat makkelijker zou hebben. Niets bleek minder waar, want ik had er flink de sokken in en ik was weer erg sterk vandaag. De Amerongse berg wilde ik nog wel een paar ker omhoog knallen. Gerard hield het voor gezien. Hij was vast blij dat hij tijdig naar huis moest en mij alleen op de berg achter kon laten. Hij zat vol modder en zag er uit als een spook. Gerard zei dat hij maar 1 doel had vandaag: het achterwiel niet loslaten. Hij bedankte mij voor "de fietsles"...... Tja, of ik hier nu blij moest zijn. ..Had ik dit weekend er voor gzorgd dat ik er trainingsmaatjes bij heb gekregen of toch 2 ben kwijtgeraakt.......wordt vervolgd....