Het seizoen heb ik nog maar net afgesloten en de nieuwe doelen en plannen voor 2010 liggen alweer vast. Eigenlijk lagen die al vast voordat ik naar Florida vertrok. Dit heeft vooral te maken met inschrijvingen van bepaalde wedstrijden. De inschrijving van langere afstandswedstrijden zijn al vroeg vol en dus gesloten. Mijn piekwedstrijd zal liggen in juni op de lange afstand Stein. 

Tevens was het nu een goed moment om met Rob te evalueren over afgelopen seizoen. Terugkijkend...

Terugkijkend op afgelopen seizoen kan ik heel tevreden zijn omdat ik weer terug ben op mijn

oude niveau. Het  heeft zeker en jaar geduurd om van mijn overtraindheid af te komen en weer normaal te kunnen presteren. Wat ik veel van mensen in mijn omgeving kreeg te horen dat het wel eens de leeftijd zou kunnen zijn , en ik misschien maar moest accepteren dat het lichaam niet meer wil. Nou, dit wilde ik pas geloven als mijn toestandsbeeld niet zou veranderen danwel verbeteren. De achteruitgang van prestatie was veel te groot  en dus niet passend bij het beeld van “ouderdom”.

Afgelopen seizoen heb ik maar liefst 23 wedstrijden gedaan , dus gemiddeld bijna elke 14 dagen 1 wedstrijd, Hoewel de meeste wedstrijden in het teken van de piekwedstrijden stonden en dus niet zo hard en vooral niet diep gingen, betekent dit toch herstellen na de wedstrijd. Hetgeen weer inhoud dat je minder effectieve loopkilometers kunt trainen. Om het aantal loopkilometers te kunnen verhogen naar 50 km per week hebben we besloten het aantal wedstrijden buiten het seizoen omlaag te brengen.

Tevens heb dit seizoen  veel in zones 1 getraind omdat de fietstest uitgewezen had dat mijn vetverbrandingsssysteem erg onderontwikkeld was. Voorts heb ik veel advies van Armand,sportdiëtist, gekregen om goed opgewassen te zijn tegen de langere afstanden en mijn overtraindheidssyndroom tot het verleden te laten behoren. Ik zat afgelopen goed in mijn eiwitten en koolhydraten. Mijn ontbijt was in hoeveelheid enorm toegenomen en heb ik zelfs brinta leren eten….

Recent deed ik weer een fietstest om te kijken hoeveel ik nu daadwerkelijk was verbeterd in mijn vetverbrandingssysteem. Voor de fietstest ging ik naar Guido Vroemen waar je met mbv oxyconmeting de RQ(= respitoire quotiënt) kunt laten bepalen en dus mate van mijn efficiëntie van vetverbranding. En wat was het resultaat? Het leek alsof ik niks gedaan in mijn zone 1, want ik was nauwelijks verbeterd dit gebied. Maar mijn  VO2 max was wel naar 5,1 geklommen en hiermee was mijn vermogen per minuut ook flink verbeterd.

Maar goed, wat nu?

Nu blijkt dat wanneer je altijd een volle tank hebt voordat je gaat trainen, het vetverbrandingssysteem niet wordt aangesproken omdat het gewoonweg niet nodig is. Er is immers een koolhydraatrijke omgeving aanwezig. Omdat ik goed moest herstellen afgelopen jaar was een volle tank altijd van belang geweest, anders zou ik zo weer problemen hebben.

Maar omdat ik afgelopen jaar met goede voeding heb gedraaid, liet Armand weten dat ik weer af en toe nuchter moet  trainen wil ik mijn vetverbrandingssysteem kunnen gaan aanspreken. En dus zal er komende periode af en toe met een lege maag getraind worden. Tevens moet je dan ook nog je koolhydraten de avond ervoor beperkt houden en een hele flinke training af moeten werken zodat de koolhydraatvoorraad flink leeg is. Er komt steeds meer bij kijken.

Tja, wie dacht dat de fysiologie makkelijker in elkaar steekt dan de psychologie, komt dan ook bedrogen uit. Want al met al is het dus ook steeds puzzelen waar en hoe je kunt verbeteren. Want een zelfde training bij de ene persoon kan tot een geweldige verbetering leiden, en bij een andere persoon gebeurt er niets.