Toen we zaterdagochtend opstonden bleek het erg mistig te zijn. Ik moest een koppeltraining doen en had Aranjassa als standplaats gekozen. Dit uitgestorven verlaten oord deed me denken aan een dorp in de woestijn van Texas. Willem was zo lief om zich voor mij op te offeren door hier te gaan zitten met zijn boek en ipod (met de nieuwe u2, niet echt verkeerd) om op mijn fiets en schoenen te passen. Hij zorgde er wel voor dat ik geen minuut langer wegbleef dan noodzakelijk, omdat hij een veel te krappe tijd met onze Harry had afgesproken om 3 uur te gaan "uitfietsen".

Ik startte met 15 minuten lopen (eitje) en daarna moest ik maar 10 minuten  in zone 3 fietsen. Dat was meteen de lange bult omhoog. Dat was even bikkelen, maar "O zo lekker". Daarna weer  40 minuten in zone 1 (dus al die fietsers die ik net zo stoer passeerde, mij weer voorbij kwamen). Op de terugweg vloog ik in zone 3 met 51 kilometer per uur naar beneden. Dat was weer een ander verhaal, maar ook "O zo lekker ". Bij de wissel zat Willem mij tijd te checken dat ik toch wel op de minuut nauwkeurig terug was (wat ie niet gewend is van mij, al was het maar omdat ik de weg weer eens kwijt raakte. Jammer genoeg, was het ook maar 15 minuten hardlopen, waarvan maar 5 minuten in Z3.

Willem en Harry gingen op pas voor hun uitrijd ritje. Na bijna 3 uur kwamen we hard terug gereden. Want ze waren natuurlijk de tijd vergeten. En Willem en ik moesten nog La Palma door met de fiets om een bezoek te brengen aan mijn tante Loli. Dus in sneltreinvaart scheurden we La Palma weer in op zoek naar het adres. Dat viel  niet mee, maar een taxichauffeur heeft ons goed geholpen de weg te vinden.

Het Spaanse bezoek viel mee. Mijn tante Janny en oom Tito in  Madrid spreken altijd zo rap, en dat is altijd ingwikkeld als je net nog je Spaanse laadjes in je hoofd aan het openen bent of ze an het doorzoeken bent.  Willem had enorme  honger, zoals Loli goed gezien had, en kreeg hij 2 grote stukken taart. Tja, van uitfietsen krijg je natuurlijk enorme honger.....

Op de zondagochtend schoten Jantiene, Harry en ik nog even het zwembad in. Jantiene moest nog even haar 50 meters afwerken, en ik was met mijn vlinderslag bezig. Harry had zijn badmuts met ironman opgezet, zodat hij ruimbaan kreeg. Remco maakte foto's en zat uit te buiken achter het glas. 

Helaas, kwam het moment daar dat we Mallorca moesten gaan verlaten. Volgens Harry was boven Mallorca een gat in de ozonlaag ontstaan door die gasluchten van ons. Dus denk ik, dat Mallorca ons liever zag vertrekken....

Alleen zullen wij hier volgend jaar zeker gaan terugkeren.