Het voelde ergens vreemd en tegelijk ook prettig aan om hier zo in het donker over de Engh te lopen. Het leverde mij dus gemengde gevoelens op.

Iedereen stoof na het startschot zoals gewoonlijk hard de bult op richting de molen. En aangezien ik weer een Z1 tempo, alias tempo "slak"had staan voor vandaag, kwam er genoeg bloed en dus zuurstof in mijn brein om mijn gedachten alle kanten op te laten gaan. Het voordeel van knetterhard lopen, zoals ik Jan en Harry  zag doen om Olivier bij te houden, dat je brein even uitgeschakeld is wat betreft het denken. Maar goed, voor vandaag hebben er vast meer clubgenoten hun overpeinzingen gehad aan die 11e januari 2007. In iedergeval mijn gedachten en gevoelens waren gemengd. Ik dacht aan Monique en Kim die het nog altijd moeilijk hebben met het verlies van Frank. Maar ook blijft gedachte vaak hangen bij het genieten van iedere dag. "Doe het vandaag, en stel het niet uit tot morgen". 

Fred stond bij de Soester molen te posten en vroeg zichzelf af of ik wel Rahel was! Wellicht had hij dit slakketempo niet verwacht en zag hij mij voor een ander aan.

Nadat iedereen gefinished was na 3 of 6 km werd er opnieuw in het zwembad de Spleasure verzameld. Hier werd opnieuw gestart voor de 200 of 400 meter. Er werd gestart in 2 startseries. Ik lag met Cindy in de baan. Ik had me bedacht om in haar benen te gaan zwemmen zodat ik niets hoefde te doen. Maar dat was voor vandaag niet geoorloofd. Jammer, dan moest ik toch zelf zwemmen. Maar goed, het was maar 400 meter en dat was wel even lekker om met mijn slag en techniek bezig te zijn. Dat ging lekker.

Harry werd overall winnaar van de Frank loopzwem. Ik hoop dat Harry zich niet teveel heeft op laten jutten door Olivier, want hij moet pas goed zijn op de marathon in Barcelona.